Dit is het niet zegt hij
grijpt naar mijn hand
het witte zand dat in potjes troont
is ijscreme is alle kleuren

vanille
pistache
chocolade en citroen
wat zal hij doen
denk ik even

voel mijn gedachten zweven
de pop
de bal en ook het bos
daar liet ik al mijn dromen los
ik lach en weet geluk herleven

het witte zand korrelt in mijn hand
glipt door mijn vingers heen
wat is het groot dat kind naast mij
allen de zon verpinkt heel even.

Edith Oeyen


Ingezonden gedicht
Vorige gedicht